Infinituan galdurik
Archivado en Idazketa tailerra • Fecha: 13-06-2006 11:05:15Gaua zen, eta elkarrekin geunden etxeko balkoian zeruko izarrei begira. Zure ezkerreko besoak, nire eskuineko besoa igurtzitzen zuen emekiro. Nire ezpainetatik galdera batek irten zuen ezustean, eta nik ezin izan nion mingainari eutsi. Hitzek ihes egin zuten, niregandik askatu nahian.
- Noiz arte maiteko nauzu?
Berak keinu irrigarriz begiratu ninduen, erantzunik gabeko galderak egiten dituzunean bezala. Ez nuen erantzunik espero, laztanen bat bai agian.
- Betiko-erantzun zidan, ahopeka; eta bere ezpainek neure masaila ferekatu zuten.
Ene burua infinituan galdurik ikusi nuen.
Honelakoak lo hartu ezin duzunean bururatzen zaizkizu. Azterketak, edo beroa dela eta iratzarririk zaudenean.Poesia hau gaur 20 urte betetzen dituen bati eskeinia dago. San Ferminak beste ezer baino gehiago maite dituen iruñar bati. Ea aurtengoan ni Iruñara joaten naizen, eta zu Lesakara inguratzen zaren. GORA SAN FERMIN!!!
